تبیین جایگاه قید در زبان فارسی بر‌اساس دو رهیافت «افزوده‌‌بنیاد» سنتی و «شاخص‌بنیاد» چینکوئه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 زبان شناسی، ادبیات و علوم انسانی،رازی،کرمانشاه، ایران

2 زبان و ادبیات انگلیسی، ادبیات و علوم انسانی، رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

چکیده
در پژوهش حاضر جایگاه قید در زبان فارسی از منظر دو رویکرد «شاخص‌بنیاد» چینکوئه (1999) و «ادات‌بنیاد» سنتی توصیف و تبیین شده است. در این زمینه با پذیرش تقسیم‌بندی قید به دو نوع قید جمله و قید فعل، ملاحظه شد که قید در این زبان در جایگاه‌های آغاز جمله، بلافاصله پس از فاعل و بلافاصله قبل از فعل حضور دارد. بررسی داده‌ها همچنین نشان داد که قیدهای حالت در جایگاه بلافاصله پس از فاعل به‌صورت قید فاعل‌محور تعبیر می‌شوند و تنها هنگامی‌که بلافاصله قبل از فعل باشند خوانش قید حالت دارند. علاوه بر این داده‌ها حاکی از آن بود که وقتی قید زبان فارسی موکد می‌شود در ابتدای جمله تظاهر می‌یابد، گر‌چه به‌همراه یک درنگ در پایان جمله نیز به‌کار می‌رود. جایگاه‌های پایان جمله، قبل و بعد از فعل نیز محل حضور قید مکان تشخیص داده‌شد و همپایگی دو قید در درون جمله در زبان فارسی نیز ملاحظه گردید. نتیجۀ حاصل از تحلیل داده‌ها گویای آن است که علی‌رغم تایید-نشدن ترتیب نسبی مورد تاکید چینکوئه بین فرا‌قید و فرو‌قید در زبان فارسی، رویکرد «شاخص‌بنیاد» وی نسبت به رویکرد «ادات‌بنیاد» سنتی تبیین بهتری از جایگاه قید در زبان فارسی ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Position of Adverbs in Persian according to Traditional Adjunct-based and Cinqueˈs Specifier-based Approaches

نویسندگان [English]

  • Omolbanin Khazaei 1
  • shoja tafakkori rezaei 2
1 linguistic. Literature and Humanities
2 Language and Literature of English, Literature and Humanities, Razi, Kermanshah, Iran
چکیده [English]

Abstract
The study aims at studing adverbs in Persian. According to two generative viewpoints, namely the traditional adjunct-based approach and Cinqueʼs specifier-based approach. Accepting the categorization of adverbs into sentential and verbial ones, the study revealed that in Persian adverbs appear in sentence – initial , immediately after subject and pre – verb phrase positions. It was shown also that only if the adverbs of manner appear in pre – verb position, they were interpreted as manner adverbs, as when they occupied post – subject position, they were considered subject – oriented adverbs. They heavy stress make Persian adverbs appear in the initial position in sentences too.The coordination of Persian adverbs was evidenced as well. Although the relative order among higher and lower adverbs maintained by Cinque was not respected in Persian. But we concluded that Cinqueʼs approach explains the position of adverbs in Persian in a better way. .

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Adjunct-based approach
  • Specifier-based approach
  • Farsi
  • Higher adverb
  • Lower adverb