نقش زبان‏شناسی دینی در «فلسفة دین» جان هیک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای فلسفه و کلام، دانشگاه قم، قم، ایران

2 استاد فلسفه و کلام، دانشگاه قم، قم، ایران

3 استادیار فلسفه و کلام، دانشگاه قم، قم، ایران

چکیده

فلسفه دین از علوم جدید در حوزه معرفت‏شناسی است. مبحث زبان دین به عنوان یکی از شاخه‌های مهم این علم از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. یکی از فیلسوفان دین در قرن اخیر جان هیک است. وی با مبنا قرار دادن نظریه «بازی زبانی» ویگتنشتاین و وضع تعبیر کلی «تجربه آنگونه» و تسری آن به تمامی حوزه‏های رفتاری و تجارب دینی به پلورالیسم دینی قائل شده است. در واقع، هیک حد و مرز زبان و اندیشه را که متخذ از ویگتنشتاین و کانت بود، اساس فلسفه دین خود قرار داد. نتائج مهم بدست آمده از روش و مبانی جان هیک و تسری آن به تمامی حوزه‌ها، تحقیق و پژوهش پیرامون آن را ضروری می‏سازد. از اینرو، نگاشته حاضر برای نخستین بار با روش کتابخانه‏ای به بررسی و نقدِ مبانی روش فلسفه دین جان هیک و نقش زبان‏شناسی در معرفت­های حاصل شده پرداخته است. دستاورد این تتبع، وجود سطحی‏نگری در زبان‏شناسی  و عدم باور داشتن به تعین معنا در علوم غیر تجربی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Role of Religious Linguistics in John Hick’s “Philosophy of Religion”

نویسندگان [English]

  • yaser bakhshiyan 1
  • ali allah bedashti 2
  • abas izadpanah 3
1 Ph.D Candidate at University of Qom, Pardis Campus, Qom, Iran
2 Professor at University of Qom, Pardis Campus, Qom, Iran
3 Associate Professor at University of Qom, Pardis Campus, Qom, Iran
چکیده [English]

Philosophy of religion is a new area of study in the field of epistemology. The topic of the language of religion, as one of the important branches of this science, is of particular importance. One of the current prominent philosophers of religion is John Hick. He extends Wiganstein’s “linguistic game” theory and the general interpretation of the “experience of the kind” to all areas of behavior and religious experiences to arrive at religious pluralism. In fact, Hick based his philosophy of religion on the language and thought boundaries of Wigtenstein and Kant. The important results obtained from John Hick’s method and principles and its extension to all domains makes research on it indispensable. Therefore, the present research study sought to explore and criticize the principles of John Hick’s philosophy of religion and the role of linguistics in the knowledge obtained. The key findings of the study are the existence of a superficial look in linguistics and the lack of belief in the definition of meaning in non-experimental sciences.

کلیدواژه‌ها [English]

  • epistemology
  • Linguistics
  • philosophy of religion
  • John Hick

مولوی بلخی، جلال­الدین محمد. (1375). مثنوی معنوی. تهران: امیرکبیر.

پترسون، مایکل. (1377). عقل و اعتقاد دینی. ترجمة احمد نراقی و ابراهیم سلطانی. تهران: طرح نو.

خرّمشاهى، بهاءالدین. (1373). سیر بى سلوک. تهران: پروین.

فرامرزقراملکی،احد. (1380). روش شناسی مطالعات دینی. مشهد: دانشگاه علوم رضوی.

مگی،. براین. (1372). آشنایی با فلسفه غرب. ترجمة عزت الله فولادوند. تهران: خوارزمی.

محمدرضایی، محمد. (1379). تبیین و نقد فلسفه اخلاق کانت. قم: مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی.

هیک، جان. (1372). فلسفه دین. ترجمة بهاالدین خرمشاهی. تهران: الهدی.

هیک، جان.(1396).گفتگوهایی درباره دین و عقل. ترجمة ادیب فروتن. تهران: ققنوس.

هیک، جان. (1372). مباحث پلورالیسم دینی. ترجمة عبدالرحیم گواهی .تهران: بین‌المللی.

هیک، جان. (1372). فلسفه دین. ترجمة بهرام راد. تهران: الهدی.

اکبری، رضا. (1383). «مبانی معرفت‏شناختی نظریه کثرت گروی جان هیک». پژوهشنامه فلسفه دین. 2/2. 35- 54.

لگنهاوزن، محمد. (1383). «پلورالیسم؛ بررسى اصول اخلاقى و سیاسى پلورالیسم دینى، لیبرالیسم سیاسى و سکولاریسم». دانش سیاسی. 6/1. 61ـ84.

لگنهاوزن، محمد. (1376). «پلورالیسم؛ بررسی اصول اخلاقی و سیاسی». فصلنامه معرفت.3/22. 10ـ21.

واعظی، احمد. (1388). «بازتاب هستی‏شناسی معنا در معرفت دینی». آیین حکمت. 2/1. 119ـ144.

Alston, W. P. (1989). Divine Nature and Human Language:  Essays in philosophical theology. Ithaca: Cornell University Press.

Audi, R. (2011). Rationality and Religious Commitment, Oxford: University Press.

Cajetan, C. (1956). The Analogy of Names. Pittsburgh: Duquesne University.

Hügel F. (1921). Essays and Addresses on the Philosophy of Religion. New York: E.P. Dutton and Company.

Hare, R. M. “Theology and Falsification”. In A.  MacIntyre, & A. Flew (eds.). New Essays in Philosophical Theology. Vol. 2. Macmillan. New York. 31-58.

Phillips. D.Z. (1987). Death and Immortality. New York: Springer Netherlands.

Randall, J. H. (1958). The Role of Knowledge in Western Religion. Beston: Beacon press .

Stiver, D. R. (1997(. The Philosophy of Religious Language. Oxford: Blackwell Publishers.

Tillich, P. (1940). Dynamics of Faith. New York: Harper & Row.