بازنمایی وجه فعلی در مقدمه شاهنامه ابومنصوری: مقایسه رویکردی سنتی و نظریه نقشگرا در باب وجه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی

2 هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی

10.22054/ls.2020.49010.1295

چکیده

چکیده

وجه در مفهوم کلی، شیوه و نقطه نظر گوینده در بیان مفهوم جمله بوده و مبین چگونگی بیان وقوع یا عدم وقوع فعل، داشتن یا نداشتن حالتی، از منظر وی می‌باشد. قطعیت یکی از عناصر مهم در تعیین وجه است. در تمام زبان‌های دنیا ابزارهایی برای بیان وجه وجود دارد که شامل وجه فعلی، فعل‌های وجهی، قیدها و صفت‌های وجهی هستند. در میان ابزارهای بیان وجه، وجه فعلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا در بیان مفهوم گزاره، بار عمده بر دوش فعل اصلی جمله است. در مقاله حاضر چگونگی بازنمایی وجه فعلی در مقدمه شاهنامه ابومنصوری ذیل آراء و بخش‌بندی خانلری(1353 جلد دوم) و مبانی نظری دستور نقشگرای هلیدی (هلیدی و متیسن. 2004، 2014) بررسی و مقایسه خواهد شد. این بررسی نشانگر آن است که علیرغم تمایز در دو نگرش مذکور، وجه فعلی در هر دو رویکرد از طریق بن فعلی مبتنی بر زمان (بن ماضی و مضارع) و عناصری که در تصریف فعل به کار می‌روند(منضمات فعلی یا همان اجزاء پیشین و پسین فعل) بازنمایی می‌گردد. همچنین تفاوتهای این دو رویکرد در مقوله بازنمایی وجه در زبان فارسی، از جمله عدم تطابق در زیر مجموعه وجه غیراخباری بیان خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Representation of Verbal Mood in the Introduction of Shahnameh of Abu Mansouri: Comparison of Traditional Approach and functional Theory on the Mood

نویسندگان [English]

  • pooneh Abedin 1
  • Mohammad Dabirmoghadam 2
1 ATU
2 ATU
چکیده [English]

Abstract

Mood in a general sense, is the way the speaker utters and expresses the meaning of the sentence and illustrates how the event has occurred from the speaker's perspective. Uncertainty is one of the most important elements in determining Mood. There are tools for expressing Mood in all languages of the world, including verbal mood, modal verbs, modal adverbs and adjectives. Among the means of expressing the mood, the verbal mood is of particular importance because in expressing the concept of a proposition the burden is on the main verb. In this paper, the representation of verbal mood in the introduction to Abu Mansouri's Shahnameh is studied within the comments and Segmentation of Khanlari (1353 Volume II) and Halliday's Functional Grammar theoretical foundations (Halliday and Matthiessen 2014). This study shows that, despite the distinction between the two approaches, the verbal mood is represented through the verbal stem, based on tense (past and present) and the elements used in verb inflection (pre and post verb elements). The differences between the two approaches will also be expressed in terms representation of Mood in Persian, including incompatibility in the non-indicative mood subscale.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: Mood
  • Verbal mood
  • the introduction to Abu Mansouri's Shahnameh
  • Halliday's Functional Grammar