ننشانگر های ساخت کنایی در گویش تالشی سه سار و وابستگی آن به زمان گذشته و نمود

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، واحدعلوم وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران ،ایران

2 دانشیار زبان و فرهنگهای باستانی دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران

3 گروه زبان فارسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

پژوهش حاضر به بررسی حالت کنایی درگویش تالشی می پردازد . این گویش در مناطقی از گیلان رایج است و به سه گونه عمده یعنی مرکزی ، شمالی و جنوبی تقسیم می شود. گونه مورد بررسی در این مقاله از نوع جنوبی است که در روستای سه سار رایج است . داده های این پژوهش به صورت میدانی و از طریق مصاحبه با 30 گویشور جمع آوری شده است . موضوع حالت کنایی به تفاوت و شباهت رفتاری فاعل بند های لازم و متعدی و همچنین مفعول بند متعدی می پردازد. این گویش دارای حالت کنایی گسسته است. به این معنی که ، در بند های زمان حال از الگوی فاعلی - مفعولی ، و در بندهای متعدی زمان گذشته (غیر استمراری) از الگوی کنایی - مطلق بهره می برد. این پژوهش در پاسخ به این سوال ها انجام شده است : آیا تنها حالت نمای i- نشانگرحالت کنایی و ساخت کنایی دراین گویش است؟ چه ساخت هایی می توانند در این گویش از نوع کنایی باشند؟ و حالت کنایی در این گویش وابسته به چه عواملی است؟ پس از بررسی شواهد زبانی این نتایج به دست آمد : ساخت کنایی در این گویش تنها محدود به حالت نمای کنایی نیست بلکه وجود ضمایر غیر فاعلی ، صورت های جمع مختوم به -un در یک ساخت و زمان گذشته و نمود کامل جمله از نشانگر های ساخت کنایی هستند. و حالت کنایی در این گویش وابسته به زمان گذشته و نمود کامل است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Ergative markers in Taleshi dialect and its dependency on past tense and aspect

نویسندگان [English]

  • Abdullah ezzat doust 1
  • mojtaba monshizadeh 2
  • Hayat Ameri 3
1 PHD student of linguistics , faculty of Ulum-eTaghighat , Islamic Azad University , Tehran , Iran
2 Associate professor of Allameh Tabatabei university ,Tehran . Iran
3 Persian Language Department, Tarbiat Modares University.
چکیده [English]

This present research studies ergativity in Taleshi dialect . This dialect is spoken in some parts of Guilan and appears in three main different types including Central , Northern and Southern ones . The type of dialect surveyed in this article is of the southern one. It is spoken in Sehsar village. The data are collected in a field study and by interviewing thirty native speakers of this dialect. Ergativity is a grammatical pattern in which the subject of an intransitive clause is treated in the same way as the object of a transitive clause , and differently from the transitive subject. This dialect follows a split - ergative system. This means that , in a present clause , it takes advantages of nominitive - accusative pattern , hence in a past transitive clause it takes advantages of ergative - absolutive pattern. This research has been done to answer these questions : Is the ergative marker -i the only indicator of ergativity and ergative constructions in this dialect? Which constructions can be considered as ergative ones? And on what factors is ergativity based on? After surveying language witnesses of this dialect , these findings have been achieved : Ergativity is not limited only to ergative marker -i , but oblique pronouns and plural nouns ending with -un in a transitive clause and past tense as well as perfect aspect can be the other indicators of ergative constructions. Ana finally ergativity is based on past tense and perfect aspect.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Taleshi dialect of Sehsar
  • nominitive - accusative
  • ergative - absolutive
  • aspect
  • case marker